Το 21ο τεύχος του περιοδικού μας κυκλοφόρησε!

Δείτε εδώ το γράμμα της σύνταξης και τα περιεχόμενα του 21ου τεύχους μας.

• Είμαστε τελικά αθλητές ή θεατές στη ζωή μας;
  
• Με τι ραντίζουμε το περιβόλι της καθημερινότητάς μας για να διατηρήσουμε τη δροσιά των ονείρων και να περιορίσουμε τα ζιζάνια της μιζέριας και της αποξένωσης;
  
• Η "πολυφυτεμένη" ζωή μας στο Λουξεμβούργο τι καταφέρνει να αναδείξει και τι να "πνίξει";
  
• Πώς δρα η "βιοποικιλότητα" της γωνιάς μας αλλά και του κόσμου μας πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας;
  
• Αγαπάμε, ερωτευόμαστε, χαιρόμαστε, ανοιγόμαστε στο μυστήριο και πώς;
• Διασκεδάζουμε, ενημερωνόμαστε, συμμετέχουμε;
• Tελικά, γύρω από τι περιστρέφεται το κεντρικό σημείο της ζωής μας;

Θα θέλαμε, λοιπόν, το επόμενο τεύχος του περιοδικού να το αφιερώσουμε στην καθημερινότητά μας και να καταγράψουμε, να αναπτύξουμε και να σχολιάσουμε εμπειρίες της απλής καθημερινότητας, αναζητώντας ενδιαφέρουσες, αποκαλυπτικές και (γιατί όχι) ανατρεπτικές απαντήσεις μέσα από κοινότυπες ερωτήσεις.

Μερικά παραδείγματα: Πόσο ευχάριστη είναι η ζωή μας; Υπάρχει στρες και άγχος στο Λουξεμβούργο; Έχουμε ελεύθερο χρόνο; Διασκεδάζουμε κι αν ναι, πώς; Είμαστε ευχαριστημένοι με τις κοινωνικές μας σχέσεις και τις παρέες μας; Μας λείπει κάτι; Μήπως ο χρόνος κυλά αποκλειστικά στο γνωστό στερεότυπο "δουλειά-σπίτι-τηλεόραση"; Έχουμε δυνάμεις και δυνατότητες για να “αποδράσουμε” από την καθημερινότητα;

Στην έρευνα του προηγούμενου τεύχους για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, τα παιδιά ανέδειξαν τον κοινωνικό τους περίγυρο (γονείς, φίλοι & μεγαλύτεροι) ως την κύρια πηγή ενημέρωσης. Πόσο καλά ενημερωμένοι είναι οι γονείς γι' αυτά αλλά και γι' άλλα παρεμφερή θέματα που αφορούν στην καθημερινότητά τους; Ποιες είναι οι συνήθεις πηγές ενημέρωσης; Αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη της σωστής ενημέρωσης για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών;

Η επικαιρότητα του Λουξεμβούργου κατά καιρούς έχει αναδείξει σημαντικά θέματα ευρύτερου κοινωνικού προβληματισμού. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη μεγάλη συζήτηση για την ευθανασία, την παρακολούθηση δημόσιων χώρων και πάρκων με κάμερες, τη συμμετοχή των αλλοδαπών στις τοπικές εκλογές, τα θέματα δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος, την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, την αναδιοργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ποια είναι η στάση μας απέναντι σε όλα αυτά τα θέματα; Πόσο κοντά ή μακριά από την τοπική επικαιρότητα είμαστε; Πόσο επηρεάζει η τοπική επικαιρότητα την καθημερινότητά μας;

Στο πλαίσιο αυτό θα χαρούμε ακόμη να φιλοξενήσουμε στήλες και άρθρα ενημερωτικού περιεχομένου που θα βοηθούν στην εγκατάσταση των νέων Ελλήνων που συνεχώς έρχονται στη χώρα, προτάσεις διασκέδασης και ψυχαγωγίας, ανταλλαγή εμπειριών για την ανατροφή των παιδιών αλλά και οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί ως "αλάτι" της καθημερινότητας.

Επιπλέον, θα θέλαμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση για το όραμα κα τις προοπτικές της κοινότητας μας, με αφορμή τις απόψεις που κατατέθηκαν από τους διατελέσαντες πρόεδρους της Κοινότητας στο προηγούμενο τεύχος αλλά και τις επερχόμενες εκλογές για το Δ.Σ. της Κοινότητας,

Περιμένουμε τις συνεργασίες σας μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2010. Απαραίτητη είναι η συμμετοχή όλων, από τους πιο μικρούς, μέχρι τους πιο ηλικιωμένους. Το δικαίωμα στην “καλή ζωή” δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι πολυτέλεια για λίγους!

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή

fainomeno [at] ekl.lu

Το 20ο τεύχος του περιοδικού μας κυκλοφόρησε!

Δείτε εδώ το γράμμα της σύνταξης και τα περιεχόμενα του 20ου τεύχους μας.

Το 20ό τεύχος του Φαινόμενου του Λουξεμβούργου συμπίπτει με τη συμπλήρωση 7 χρόνων συνεχούς έκδοσής του. Ένα πραγματικό Φαινόμενο!

Σκεφτήκαμε έτσι ότι το τεύχος αυτό θα πρέπει να αφιερωθεί στους Έλληνες που ζουν στο Λουξεμβούργο. Η ελληνική παρουσία στη μικρή αυτή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνει να έχει και δυναμισμό και ελπιδοφόρο μέλλον. Από τους λιγοστούς πρωτοπόρους Έλληνες της δεκαετίας του 1950, έχουμε ήδη ξεπεράσει τους 1570 (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των δημοτολογίων του Λουξεμβούργου).

Έλληνες υπάρχουν πολλοί σε όλη την Ευρώπη. Η δική μας όμως θέση στο λουξεμβουργιανό κοινωνικό πανόραμα, με τους αλλοδαπούς εργαζόμενους να αποτελούν την πλειοψηφία του ενεργού πληθυσμού της χώρας, μας διαφοροποιεί αρκετά από τις ελληνικές παρουσίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Φιλοδοξία μας είναι το 20ό τεύχος να ανιχνεύσει και να σκιαγραφήσει το ‘"ελληνικό χωριό" του Λουξεμβούργου μέσα από όλες τις εκφάνσεις/εκφράσεις της ζωής. Πότε ήρθαμε; Τι μας έφερε στο Λουξεμβούργο; Τι μας κράτησε; Πού εργαζόμαστε; Ποια είναι η κοινωνική μας ζωή; Πόσο μας επηρέασε το Λουξεμβούργο;
Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα αυτά μέσα από ρεπορτάζ αλλά και προσωπικές συνεντεύξεις. Οι συνεργασίες,οι ιδέες και οι προτάσεις σας για την ανάπτυξη των θεμάτων αυτών είναι ευπρόσδεκτες.

Επιπλέον, θα χαρούμε να φιλοξενήσουμε άρθρα και απόψεις για ευρύτερης αιχμής  θέματα που αφορούν στον ελληνισμό του Λουξεμβούργου, τη δομή του, την ενσωμάτωσή του στην εντόπια κοινωνία, στη συμμετοχή του στη χοάνη λαών και πολιτισμών που φιλοξενούνται στο Λουξεμβούργο, στις σχέσεις μας με τις άλλες κοινότητες αλλοδαπών αλλά και προβλέψεις και απόψεις για το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μας.

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, στις 19:00, στην αίθουσα του σχολείου ελληνικής γλώσσας (3 rue Pulvermuhl) θα χαρούμε πολύ να τα πούμε κι από κοντά για να οργανώσουμε καλύτερα την προετοιμασία του τεύχους.

Η προθεσμία συγκέντρωσης της ύλης είναι μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2009.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Η συντακτική/συντονιστική επιτροπή.
fainomeno@ekl.lu

Το 19ο τεύχος του περιοδικού μας κυκλοφόρησε!

Δείτε εδώ το γράμμα της σύνταξης και τα περιεχόμενα του 19ου τεύχους μας.

Τον Ιούνιο του 2009 συμπληρώνονται 30 χρόνια από τις πρώτες ευρωεκλογές. Οι πολίτες των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ψηφίσουν για να εκλέξουν τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η ώρα της κάλπης είναι κορυφαία πολιτική πράξη για κάθε ενεργό πολίτη και ακόμη και οι επιλογές του λευκού ή του άκυρου πρέπει να εκφράζουν πολιτικές θέσεις και απόψεις που έχουν δημιουργηθεί μετά από σκέψη και ζύμωση στο μυαλό του κάθε ψηφοφόρου. Κανονικά, οι εκλογές αυτές έπρεπε να αποτελούν τη μεγαλύτερη γιορτή δημοκρατικής έκφρασης στην Ευρώπη. Ωστόσο, τα μέχρι σήμερα ποσοστά συμμετοχής δεν φαίνεται να συμφωνούν με αυτήν την άποψη.

• Γιατί ο κόσμος δείχνει να στέκει απαθής, αδιάφορος μπροστά σε αυτή την τόσο σημαντική εκλογική διαδικασία;
• Τελικά, η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης έχει τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ή απλώς τη σιωπηρή ανοχή τους;

Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει, πλέον, αρκετές και σημαντικές αρμοδιότητες ώστε να μπορεί να επηρεάζει την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολίτες δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις εθνικές εκλογές παρόλο που οι εθνικές κυβερνήσεις συλλειτουργούν στο πλαίσιο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

• Πόσο ενημερωμένοι είναι τελικά οι πολίτες για τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Η οικονομική κρίση, που στιγματίζει τον αιώνα μας, ταλαιπωρεί την παγκόσμια οικονομία και είναι πλέον εμφανής σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ο φόβος της επερχόμενης κρίσης αντικαταστάθηκε από τη βεβαιότητα της οικονομικής ύφεσης, ενώ συγκεκριμένες απόψεις και πολιτικές λειτουργίας της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς έχουν δεχθεί σοβαρά πλήγματα. Συντονισμένες ή μεμονωμένες κρατικές παρεμβάσεις ήταν μέχρι στιγμής το μόνο ικανό φάρμακο για να αντιμετωπίσει τις μεγάλες οικονομικές απώλειες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς όμως να γιατρέψει της βαθιές πληγές της πραγματικής οικονομίας. Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο, υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς στρέφουν τις ελπίδες τους στον κρατικό παρεμβατισμό και προστατευτισμό για την έξοδο από την κρίση. Με την ύφεση να επιδεινώνεται, την ανεργία να καλπάζει και την κοινωνία να βράζει, έτοιμη να εκραγεί με την πρώτη αφορμή, οι ηγέτες της Ε.Ε. περιφέρονται από σύνοδο σε σύνοδο, προσπαθώντας πίσω από γενικόλογες φράσεις να κρύψουν την αδυναμία να χαράξουν μια κοινή πολιτική.
Είναι χαρακτηριστικό, ωστόσο, ότι στο άρθρο Ι-3 της προτεινόμενης συνθήκης για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα αναφερόταν ότι η Ένωση παρέχει στους πολίτες της χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς εσωτερικά σύνορα, και εσωτερική αγορά όπου ο ανταγωνισμός είναι ελεύθερος και ανόθευτος, ενώ γινόταν ξεκάθαρο ότι η Ένωση εργάζεται για τη βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και την σταθερότητα των τιμών, την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία και σύμφωνα με την αρχή της ανοιχτής οικονομίας της αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό (άρθρο ΙΙΙ-177).

• Είναι ακόμη αυτά τα οράματα των πολιτών και των πολιτικών για την Ευρωπαϊκή Ένωση;
• Πόσο ικανοποιημένοι ή δυσαρεστημένοι είναι οι πολίτες από την μέχρι τώρα πορεία της;
• Μήπως θα πρέπει να ξανατεθούν επί τάπητος καίρια θέματα για τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τους επιδιωκόμενους στόχους της;

Στο μέσο μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης θα ήταν αναμενόμενο οι πολίτες να μην ιδιωτεύουν και να συμμετέχουν σε ζυμώσεις και αντίστοιχες συζητήσεις αλλά κάτι τέτοιο, μέχρι τώρα, δεν φαίνεται να έχει συμβεί. Οι όποιες αντιδράσεις του κόσμου, με διαδηλώσεις, απεργίες και κινητοποιήσεις, δείχνουν την, εγχώρια κάθε φορά, αγωνία του και την απόγνωση του, μάλλον όμως για τη διατήρηση της αγοραστικής του δύναμης. Αντίθετα, η πλειοψηφία δείχνει να παρακολουθεί τους έντονους κλυδωνισμούς του διεθνούς “μετακαπιταλιστικού” τραπεζικού συστήματος και την γενικότερη οικονομική κρίση περιμένοντας από τις εθνικές κυβερνήσεις ή τους διεθνείς οργανισμούς, ως “από μηχανής θεούς”, να λύσουν τους “κόμπους που φτάσανε στο χτένι”.
Επιπλέον, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους, γνωστά και από άλλες αντίστοιχες περιόδους της ιστορίας, εθνικιστικά φαινόμενα είτε με την αδυναμία έκφρασης συντονισμένης πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είτε με τη μορφή λαϊκίστικου εθνικισμού και προστατευτισμού σε εθνικό/κρατικό πλαίσιο.

• Έχουμε αποδεχθεί τελικά ότι το πρόβλημα είναι “τεχνικό” και απαιτεί λύσεις από ειδικούς ή αφορά τη ζωή όλων των ανθρώπων και άρα την ενεργό συμμετοχή όλων μας για την επίλυσή του;
• Υπάρχει τελικά σχέδιο για να βγει Ευρώπη από τη σημερινή κρίση; Αν ναι, πόσο ενημερωμένοι είναι οι πολίτες για το σχέδιο αυτό, ώστε να μπορέσουν να το εγκρίνουν ή να το απορρίψουν μέσα από την επερχόμενη εκλογική διαδικασία;
• Οι εκπρόσωποι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι εθνικοί εκπρόσωποι που ενδιαφέρονται για τα εθνικά συμφέροντα ή λειτουργοί της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης;

Η προτεινόμενη συνθήκη για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα προέβλεπε την καθιέρωση της ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η διαδικασία προβολής και προώθησης των στοιχείων που ενώνουν τους Ευρωπαίους πολίτες και ο ταυτόχρονος σεβασμός των διαφορών δείχνουν να είναι στόχοι αντικρουόμενοι.

• Πόσο σημαντική είναι η εθνική ταυτότητα των πολιτών στο πλαίσιο της ενωμένης Ευρώπης και πόσο επηρεάζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση από τις διαφορετικές εθνικές ταυτότητες των πολιτών της;
• Πόσο απαραίτητη είναι η καθιέρωση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας για την επίτευξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης;
• Η σημερινή δυτικο-ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι ισχυρή για να συνεχίσει να «κατευθύνει» και να «υποστηρίζει» τη Σύγκλιση;

Πολλά ακόμη ερωτήματα μπορούν να τεθούν σχετικά με τις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά φυσικά δεν είναι στόχος μας να τα καλύψουμε σε αυτό το κείμενο. Ο διάλογος για την “Ιδανική Πολιτεία” μπορεί να ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια αλλά το ερώτημα παραμένει διαρκές και πάντα επίκαιρο.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, φιλοδοξούμε το 19ο τεύχος του περιοδικού να φιλοξενήσει τους προβληματισμούς και τις απόψεις των Ελλήνων του Λουξεμβούργου γύρω από αυτά τα τόσο σημαντικά θέματα. Είστε πολλοί αυτοί που έχετε και τη γνώση και την εμπειρία σχετικά με τη λειτουργία της ΕΕ και τις δομές της και ελπίζουμε ότι θα ανταποκριθείτε σε αυτό το κάλεσμα.

Δεδομένου του περιοριστικά συγκεκριμένου χώρου του περιοδικού, σας παρακαλούμε τα άρθρα σας να μην ξεπερνούν τις 1500 λέξεις (δισέλιδο) ή τις 700 λέξεις (μονοσέλιδο) και τα περιμένουμε το αργότερο μέχρι το τέλος Απριλίου.

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή του περιοδικού,
Λ. Ίκκου, Μ. Keiser-Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος.

Το Φαινόμενο του Λουξεμβούργου "ενηλικιώθηκε"!

Δείτε εδώ το γράμμα της σύνταξης και τα περιεχόμενα του 18ου τεύχους μας.

Παρασκευή, 13.02.2009 (Συμμετέχοντες: 13)

Ακολουθεί μια περίληψη της συζήτησης. Μπορείτε πάντα να προσθέτετε ιδέες και νέα θέματα (ακολουθήστε τον σύνδεσμο για να προσθέσετε το σχόλιο σας στο τέλος αυτού του άρθρου) ή μας τα στέλνετε με e-mail.

Ιδέες και προτάσεις για τη θεματολογία

• Επίκαιρο θέμα / αφιέρωμα, με αφορμή τις επερχόμενες ευρωεκλογές. Προκρίθηκε η άποψη το επόμενο τεύχος του περιοδικού να αφιερωθεί σε αυτό το θέμα και να ενταχθεί σε ένα γενικότερο πλαίσιο συζήτησης γύρω από την εθνική μας ταυτότητα (έχουμε ανάγκη την ταυτότητα μας στην Ε.Ε. και πώς λειτουργεί αυτή;), αλλά και σε γενικότερα ευρωπαϊκά θέματα.

• Η οικονομική κρίση και οι συνέπειές της.

• Οι μικτοί γάμοι στο Λουξεμβούργο

• Μεγαλώνοντας παιδιά σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον.

• Με αφορμή το έτος Δαρβίνου, θέμα σχετικά με τη θεωρία της εξέλιξης.

• Το “χαμένο νόημα” των λέξεων (ευρύτερη συζήτηση γύρω από τις λέξεις, τη σημασία τους, και τη λειτουργία τους. Για παράδειγμα: δημοκρατία, ελευθερία, τρομοκρατία.)

Θέματα Οργάνωσης / Σχεδίασης του περιοδικού

Στη συζήτηση τέθηκαν ή επανατέθηκαν και ορισμένα οργανωτικά θέματα του περιοδικού. Συγκεκριμένα:

• Προτάθηκε η θεματολογία του κάθε τεύχους να υποστηρίζεται από μια ανοιχτή συζήτηση είτε με κάποιους ειδικούς ομιλητές είτε και μεταξύ των ενδιαφερόμενων αρθρογράφων, ώστε να γίνεται μια πρώτη ανταλλαγή απόψεων και να προκύπτουν ιδέες για τα άρθρα του κάθε τεύχους. Παράλληλα να επιχειρείται ένας καταμερισμός εργασίας μεταξύ των ενδιαφερόμενων κάθε φορά αρθρογράφων (Σ. Πηλός).

• Προτάθηκε να ενισχυθεί / προβληθεί ο ρόλος της ιστοσελίδας του περιοδικού, ως χώρος ανταλλαγής απόψεων και ιδεών, ώστε να επιτυγχάνεται μεγαλύτερη συμμετοχή και αμεσότερη δυνατότητα έκφρασης για θέματα της επικαιρότητας (Γ. Κλοτσώνης).

Τέλος, έγινε κριτική / διατυπώθηκαν αντιρρήσεις σχετικά με:

• το ότι επιλέγεται κάθε φορά συγκεκριμένη θεματολογία για κάθε τεύχος (Τ. Αγγελίδης, Ν. Γκουβάτσος). Προτάθηκε να μη διαρθρώνεται η ύλη γύρω από ένα συγκεκριμένο θέμα / αφιέρωμα κάθε φορά, αλλά να είναι ελεύθεροι οι (όποιοι) αρθρογράφοι να γράφουν για ό,τι αυτοί θέλουν.

• την εμφάνιση του περιοδικού (Τ. Αγγελίδης, Ν. Γκουβάτσος, Σ. Πηλός). Για το 17ο τεύχος τόνισαν ότι η σελιδοποίηση ήταν κακή γιατί είχε μεγάλους κενούς χώρους σε ορισμένες σελίδες, λανθασμένη επιλογή γραμματοσειρών και γενικότερα έλλειψη αισθητικής πρότασης χωρίς όμως να προταθεί κάποια συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση σελιδοποίησης ή έστω κάποια διορθωτική επί των συγκεκριμένων σημείων πρόταση.

• Την έλλειψη χρώματος (Τ. Αγγελίδης). Προτάθηκε να αναλάβει το ταμείο της Κοινότητας να καλύψει το επιπλέον κόστος ώστε να γίνει πάλι έγχρωμο το περιοδικό.

Από την πλευρά της η συντακτική / συντονιστική επιτροπή υπογράμμισε τον εθελοντικό χαρακτήρα της προσπάθειας και ξανακάλεσε να πλαισιώσουν το έργο της "όσοι πιστοί" και καλοθελητές. Σχετικά με τις προτάσεις που αφορούν το πλαίσιο λειτουργίας και τα οικονομικά του περιοδικού, θα πρέπει να τεθούν στο Δ.Σ. της Κοινότητας. Οι προτάσεις βελτίωσης είναι και παραμένουν ευπρόσδεκτες, αλλά χωρίς εργατικά χέρια είναι καταδικασμένες να παραμείνουν εγκεφαλικές.

Από τη συνάντηση προέκυψε και μια γόνιμη συνεργασία μόνιμης στήλης με όνομα: "Μουσικά νέα" και πρόσωπο: η κυρία Εύη Γκίνου.
 

Για άλλη μια φορά ευχαριστούμε όσες και όσους αφιέρωσαν το χρόνο τους για να συμμετάσχουν στην ανοιχτή συζήτηση για τη θεματολογία και την πορεία των επόμενων τευχών του περιοδικού. Οι συναντήσεις αποδεικνύονται ενδιαφέρουσες και ελπίζουμε στο μέλλον να γίνουν ακόμη περισσότερο παραγωγικές.
 

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή,

Ε. Ίκκου, Μ. Keiser-Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος.

Το 17ο τεύχος του Φαινόμενου του Λουξεμβούργου έχει ήδη κυκλοφορήσει και ελπίζουμε  ότι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας. Ωστόσο, η προετοιμασία του 18ου τεύχους έχει ήδη αρχίσει.

Σύμφωνα με τις ιδέες και τις προτάσεις που κατατέθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο στη συνάντησή μας, το επόμενο τεύχος θα προσπαθήσει να αγγίξει το μεγάλο κοινωνικό, οικονομικό, επιστημονικό αλλά και πολιτικό θέμα των νέων τεχνολογιών και της χρήσης τους.

Υπολογιστές, διαδίκτυο, διαδραστική τηλεόραση, έξυπνες μικροσυσκευές έχουν ήδη γίνει μέρος της ζωής μας. Τα σπίτια μας έχουν γεμίσει καλώδια ή/και ασύρματες συσκευές των οποίων τις δυνατότητες δεν προλαβαίνουμε να μάθουμε πριν τις αντικαταστήσουμε με νεώτερες, μικρότερες και πιο δυναμικές εκδόσεις. Μερικά σπίτια ίσως να χρειάζονται μια ακόμη βιβλιοθήκη αποκλειστικά για τα εγχειρίδια χρήσης των συσκευών τους.

Υποτίθεται ότι όλες αυτές οι συσκευές έρχονται για να μας διευκολύνουν και να μας απλουστεύουν τη ζωή, δίνοντας μας περισσότερο ελεύθερο χρόνο για προσωπική απόλαυση.

• Είναι όντως έτσι;
• Ποια είναι η προσωπική μας εμπειρία;
• Πόσο έτοιμοι και ενημερωμένοι είμαστε για να διαχειριστούμε αυτά τα τεχνολογικά θαύματα προς όφελος μας;

Τα παιδιά σήμερα έχουν μια τρομερή εξοικείωση με όλες τις νέες τεχνολογίες. Πολλές φορές όμως, παραγνωρίζεται η επιρροή αυτών των τεχνολογιών στη διαμόρφωση των χαρακτήρων τους. Τα παιδιά σήμερα διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους μέσα από τους υπολογιστές και την τηλεόραση, επικοινωνούν μέσω κρυπτογραφικών ηλεκτρονικών μηνυμάτων, έχουν αντικαταστήσει την αλάνα με τα ηλεκτρονικά διαδικτυακά παιχνίδια και το λεύκωμα με τα ηλεκτρονικά μπλογκς.

• Πόσο αρμονικά αντιμετωπίζουμε αυτή τους τη συμβίωση με τις νέες τεχνολογίες ή μήπως είναι κι αυτός ένας ακόμη λόγος διεύρυνσης του περίφημου χάσματος των γενεών;
• Γνωρίζουμε τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από όλα αυτά;

Η μετεξέλιξη των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών βασίζεται στην αλματώδη τεχνολογική πρόοδο. Οι ανάγκες των σύγχρονων κοινωνικών ομάδων συνεχώς μεταβάλλονται. Η “παραδοσιακή δομή” της κοινωνίας, όπως περιγράφεται μέχρι σήμερα, κλυδωνίζεται. Μέσα σε αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο πλαίσιο θα θέλαμε να θέσουμε μερικά ερωτήματα αναφορικά με το διαγραφόμενο μέλλον της κοινωνίας γενικότερα αλλά και της δικής μας κοινότητας ειδικότερα, ως ερεθίσματα ευρύτερου προβληματισμού που θα θέλαμε να αναπτυχθεί μέσα από τις σελίδες του περιοδικού.

• Η κοινωνική συνοχή επηρεάζεται από την τεχνολογική πρόοδο;
• Έχουν ακόμη μέλλον κοινωνικές συλλογικότητες όπως οι κοινότητες και οι εθνικού χαρακτήρα οργανώσεις μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο και ομογενοποιημένο διεθνιστικό περιβάλλον και κάτω από ποιες προϋποθέσεις και με ποιούς σκοπούς θα μπορούσαν να συνεχίσουν να υφίστανται;
• Πόσο σημαντική είναι η διατήρηση της εθνικής ταυτότητας σε αυτό το περιβάλλον; Ποια εθνική ταυτότητα θέλουμε να διατηρήσουμε; Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογική πρόοδο για τους σκοπούς αυτούς;

 Θα χαρούμε να φιλοξενήσουμε τις απόψεις μικρών και μεγάλων για τα θέματα αυτά.

Η ύλη για το επόμενο τεύχος θα πρέπει να έχει συγκεντρωθεί το αργότερο μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2009. Σας παρακαλούμε τα άρθρα σας να μην ξεπερνούν τις 1400 λέξεις (δισέλιδο) ή τις 700 λέξεις (μονοσέλιδο).

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Η συντακτική/συντονιστική επιτροπή,

Λ. Ίκκου, Μ. Keiser-Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος

Email: fainomeno@ekl.lu