Πριν βιαστούμε να χαμογελάσουμε, ας αναλογιστούμε λίγο τι μας συμβαίνει.

Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, ομιλητές, αναλυτές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, γονείς, νέοι, ζευγάρια, φίλοι, συνεργάτες, όλοι φαίνεται να προβάλλουν το οικονομικό κόστος ως κυρίαρχη παράμετρο για κάθε επιλογή.
Είμαστε τελικά μόνον αριθμοί;

Μήπως παραμελούμε κι αποσιωπούμε κάποιες άλλες λέξεις με ισχυρό σημασιολογικό περιεχόμενο για τη ζωή και τις κοινωνίες μας;
Αναζητούμε λοιπόν σ’ αυτό το τεύχος τη γνώμη σας, το στοχασμό σας και τη διαίσθησή σας για τον σύγχρονο Homo Economicus….
Περιμένουμε τα άρθρα σας μέχρι τις αρχές Mαρτίου 2011.

Επειδή οι εικόνες και η ανάταση ψυχής από τις καλοκαιρινές μας διακοπές είναι ακόμα νωπές, το επόμενο θέμα για το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ είναι: Με αφορμή μια φωτογραφία…

Ταξιδέψτε στα αρχεία του μυαλού σας, στον υπολογιστή σας, στα άλμπουμ σας, στα ξεχασμένα αποκόμματα που ακόμα κάπου φυλάτε και στείλτε μας τα άρθρα σας μέχρι τις 25 Οκτωβρίου 2010.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες του ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ,

 Η σύνταξη του 23^ου τεύχους είναι πλέον καθ’ οδόν. Ιδού λοιπόν το επόμενο θέμα "Με αφορμή μια φωτογραφία… ", μας καλεί να του δώσουμε υπόσταση και κάτι από εμάς τους ίδιους.

Όλοι μας  "βομβαρδιζόμαστε" συνεχώς με πλήθος από εικόνες. Μας κατακλύζουν καθημερινά ξεπηδώντας μέσα από εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, e-mails, mms – για να μην αναφέρουμε όσες δημιουργούμε οι ίδιοι με τις φωτογραφικές μας μηχανές - και διεγείρουν τα οπτικά μας νεύρα (και όχι μόνο). Ένα μεγάλο αρχείο από αυτές είναι εγκατεστημένο στο μυαλό μας, στην καρδιά μας, στον υπολογιστή μας, στα άλμπουμ μας.

Τα ερωτήματα πολλά. Ποια είναι η επίδραση της εικόνας στο σύγχρονο άνθρωπο;

Πώς επηρεάζει τη σκέψη, το συναίσθημα, τις σχέσεις, τις αποφάσεις  και πώς πιθανώς πυροδοτεί αντιδράσεις; Τι είδους νοσταλγίες, επιθυμίες και συνειρμούς μπορεί να προκαλέσει; Και εν πάσει περιπτώσει ποια ειναι τα μυστικά μιας καλής φωτογραφίας;

Σας προσκαλούμε και σας προκαλούμε να επιλέξετε μια φωτογραφία (και αν θέλετε να μας τη στείλετε) που για κάποιο λόγο σας άγγιξε, σας μίλησε ή σας επηρέασε και να μοιραστείτε στο ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ τις σκέψεις σας, τα συναισθήματα, τα ερωτηματικά, τους προβληματισμούς ή τους στίχους που σας ενέπνευσε.

Μην ξεχνάμε πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, δηλαδή ό,τι πρέπει για να εκφραστούμε με ένα άρθρο στο επόμενο τεύχος του περιοδικού!

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή.

fainomeno [at] ekl.lu

Το 22ο τεύχος του περιοδικού μας κυκλοφόρησε!

Δείτε εδώ το γράμμα της σύνταξης και τα περιεχόμενα του 22ου τεύχους μας.

Πιστεύουμε ότι δεν χρειάστηκε περισσότερο από πέντε δευτερόλεπτα για να βρείτε την λέξη. Η κρίση είναι μια τόσο χρησιμοποιημένη λέξη που ανήκει στο καθημερινό μας λεξιλόγιο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Κρίση, κρισιμότητα της κατάστασης, έξοδος από την κρίση, διαχείριση της κρίσης, λέξεις και φράσεις που έχουν κυριεύσει τη ζωή μας. Και φυσικά δεν πάει ποτέ μόνη της! Εκτός από την “ελληνική” με την οποία μας βομβαρδίζουν συνεχώς τα δελτία ειδήσεων το τελευταίο διάστημα, υπάρχει και οικονομική, χρηματοπιστωτική, διπλωματική, εθνική, διεθνής, πολιτική, κοινωνική, οικογενειακή, ενεργειακή, επισιτιστική…  είναι τόσες πολλές που στο τέλος, θες δεν θες, παθαίνεις κρίση… πανικού!

Είναι σχεδόν απίθανο να ακούσεις δελτίο ειδήσεων και να μη γίνει αναφορά σε κάποια κρίση. Όλες οι χώρες, όλοι οι λαοί, βιώνουν κάποια κρίση. Οι  σύμβουλοι διαχείρισης κρίσεων είναι οι πλέον περιζήτητοι. Κινδυνεύουμε να πάθουμε -αν δεν έχουμε ήδη πάθει-  παράκρουση με τόση κρίση γύρω μας!
Για όλες τις κατά καιρούς κρίσεις, χιλιάδες σελίδων έχουν γραφτεί με αναλύσεις, σχόλια, προβληματισμούς, προτάσεις, λύσεις. Μόνο για εμβόλιο κατά της κρίσης δεν έχουν μιλήσει ακόμη! Οι περισσότερες όμως από τις σελίδες αυτές είναι γενικόλογες και αναφέρονται στο “μεγάλο” θέμα της κρίσης χωρίς να την προσωποποιήσουν.

Συνεχίζοντας, λοιπόν,  τη συζήτηση για την καθημερινότητα που ξεκινήσαμε στο προηγούμενο τεύχος, θα θέλαμε κι εμείς να εστιάσουμε σ'αυτή τη λέξη με τα πέντε γράμματα, που το δίχως άλλο, έχει καταλάβει μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας. Θα θέλαμε όμως να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο από γενικές αναλύσεις και να προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε τα πρόσωπα που κρύβονται πίσω από την κάθε κρίση. Άνθρωποι δεν είναι, άραγε, αυτοί που τις δημιουργούν, τις αναπαράγουν και τις σχολιάζουν; Όλοι οι άνθρωποι ή μόνο κάποιοι; Ποιοι, τέλος πάντων, είναι αυτοί και γιατί;
Αντί λοιπόν να μιλάμε απρόσωπα για “κρίσεις” στη δημόσια διοίκηση, στην υγεία, στην παιδεία, στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στις εργασιακές σχέσεις, στην οικογένεια, ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα από πιο κοντά, μέσα από τα μάτια του δημοσίου υπαλλήλου, του γιατρού, του μαθητή, του εκπαιδευτικού, του τραπεζικού, του μισθωτού, του εργάτη, του γονιού, του κάθε πολίτη.

Αν πιστεύουμε ότι η ανάκαμψη δεν θα έρθει με ευχές, τότε καλό θα είναι να κάνουμε μια αναθεώρηση του συνολικού τρόπου ζωής μας και να εντοπίσουμε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί τα σημεία στα οποία μπορούμε να βελτιωθούμε αλλά και τα σημεία για τα οποία αξίζει να παλέψουμε για να αλλάξουν.
Αν πιστεύουμε ότι το περίφημο “σύστημα” είμαστε όλοι εμείς, τότε θα πρέπει ν'αναλάβουμε δράση! Τι μπορούμε να κάνουμε για ν'αλλάξουμε τον εαυτό μας, την οικογένειά μας, τους φίλους μας, τους συνεργάτες μας, τον κοινωνικό μας περίγυρο και επιτέλους “το σύστημά μας”;

Οι σελίδες του περιοδικού θα είναι “ανοιχτές” για όσους θέλουν να καταθέσουν δημόσια τις απόψεις τους μέχρι το τέλος του Απριλίου.

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή
fainomeno [at] ekl.lu

• Είμαστε τελικά αθλητές ή θεατές στη ζωή μας;
  
• Με τι ραντίζουμε το περιβόλι της καθημερινότητάς μας για να διατηρήσουμε τη δροσιά των ονείρων και να περιορίσουμε τα ζιζάνια της μιζέριας και της αποξένωσης;
  
• Η "πολυφυτεμένη" ζωή μας στο Λουξεμβούργο τι καταφέρνει να αναδείξει και τι να "πνίξει";
  
• Πώς δρα η "βιοποικιλότητα" της γωνιάς μας αλλά και του κόσμου μας πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας;
  
• Αγαπάμε, ερωτευόμαστε, χαιρόμαστε, ανοιγόμαστε στο μυστήριο και πώς;
• Διασκεδάζουμε, ενημερωνόμαστε, συμμετέχουμε;
• Tελικά, γύρω από τι περιστρέφεται το κεντρικό σημείο της ζωής μας;

Θα θέλαμε, λοιπόν, το επόμενο τεύχος του περιοδικού να το αφιερώσουμε στην καθημερινότητά μας και να καταγράψουμε, να αναπτύξουμε και να σχολιάσουμε εμπειρίες της απλής καθημερινότητας, αναζητώντας ενδιαφέρουσες, αποκαλυπτικές και (γιατί όχι) ανατρεπτικές απαντήσεις μέσα από κοινότυπες ερωτήσεις.

Μερικά παραδείγματα: Πόσο ευχάριστη είναι η ζωή μας; Υπάρχει στρες και άγχος στο Λουξεμβούργο; Έχουμε ελεύθερο χρόνο; Διασκεδάζουμε κι αν ναι, πώς; Είμαστε ευχαριστημένοι με τις κοινωνικές μας σχέσεις και τις παρέες μας; Μας λείπει κάτι; Μήπως ο χρόνος κυλά αποκλειστικά στο γνωστό στερεότυπο "δουλειά-σπίτι-τηλεόραση"; Έχουμε δυνάμεις και δυνατότητες για να “αποδράσουμε” από την καθημερινότητα;

Στην έρευνα του προηγούμενου τεύχους για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, τα παιδιά ανέδειξαν τον κοινωνικό τους περίγυρο (γονείς, φίλοι & μεγαλύτεροι) ως την κύρια πηγή ενημέρωσης. Πόσο καλά ενημερωμένοι είναι οι γονείς γι' αυτά αλλά και γι' άλλα παρεμφερή θέματα που αφορούν στην καθημερινότητά τους; Ποιες είναι οι συνήθεις πηγές ενημέρωσης; Αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη της σωστής ενημέρωσης για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών;

Η επικαιρότητα του Λουξεμβούργου κατά καιρούς έχει αναδείξει σημαντικά θέματα ευρύτερου κοινωνικού προβληματισμού. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη μεγάλη συζήτηση για την ευθανασία, την παρακολούθηση δημόσιων χώρων και πάρκων με κάμερες, τη συμμετοχή των αλλοδαπών στις τοπικές εκλογές, τα θέματα δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος, την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, την αναδιοργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ποια είναι η στάση μας απέναντι σε όλα αυτά τα θέματα; Πόσο κοντά ή μακριά από την τοπική επικαιρότητα είμαστε; Πόσο επηρεάζει η τοπική επικαιρότητα την καθημερινότητά μας;

Στο πλαίσιο αυτό θα χαρούμε ακόμη να φιλοξενήσουμε στήλες και άρθρα ενημερωτικού περιεχομένου που θα βοηθούν στην εγκατάσταση των νέων Ελλήνων που συνεχώς έρχονται στη χώρα, προτάσεις διασκέδασης και ψυχαγωγίας, ανταλλαγή εμπειριών για την ανατροφή των παιδιών αλλά και οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί ως "αλάτι" της καθημερινότητας.

Επιπλέον, θα θέλαμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση για το όραμα κα τις προοπτικές της κοινότητας μας, με αφορμή τις απόψεις που κατατέθηκαν από τους διατελέσαντες πρόεδρους της Κοινότητας στο προηγούμενο τεύχος αλλά και τις επερχόμενες εκλογές για το Δ.Σ. της Κοινότητας,

Περιμένουμε τις συνεργασίες σας μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2010. Απαραίτητη είναι η συμμετοχή όλων, από τους πιο μικρούς, μέχρι τους πιο ηλικιωμένους. Το δικαίωμα στην “καλή ζωή” δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι πολυτέλεια για λίγους!

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή

fainomeno [at] ekl.lu

Το 20ό τεύχος του Φαινόμενου του Λουξεμβούργου συμπίπτει με τη συμπλήρωση 7 χρόνων συνεχούς έκδοσής του. Ένα πραγματικό Φαινόμενο!

Σκεφτήκαμε έτσι ότι το τεύχος αυτό θα πρέπει να αφιερωθεί στους Έλληνες που ζουν στο Λουξεμβούργο. Η ελληνική παρουσία στη μικρή αυτή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνει να έχει και δυναμισμό και ελπιδοφόρο μέλλον. Από τους λιγοστούς πρωτοπόρους Έλληνες της δεκαετίας του 1950, έχουμε ήδη ξεπεράσει τους 1570 (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των δημοτολογίων του Λουξεμβούργου).

Έλληνες υπάρχουν πολλοί σε όλη την Ευρώπη. Η δική μας όμως θέση στο λουξεμβουργιανό κοινωνικό πανόραμα, με τους αλλοδαπούς εργαζόμενους να αποτελούν την πλειοψηφία του ενεργού πληθυσμού της χώρας, μας διαφοροποιεί αρκετά από τις ελληνικές παρουσίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Φιλοδοξία μας είναι το 20ό τεύχος να ανιχνεύσει και να σκιαγραφήσει το ‘"ελληνικό χωριό" του Λουξεμβούργου μέσα από όλες τις εκφάνσεις/εκφράσεις της ζωής. Πότε ήρθαμε; Τι μας έφερε στο Λουξεμβούργο; Τι μας κράτησε; Πού εργαζόμαστε; Ποια είναι η κοινωνική μας ζωή; Πόσο μας επηρέασε το Λουξεμβούργο;
Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα αυτά μέσα από ρεπορτάζ αλλά και προσωπικές συνεντεύξεις. Οι συνεργασίες,οι ιδέες και οι προτάσεις σας για την ανάπτυξη των θεμάτων αυτών είναι ευπρόσδεκτες.

Επιπλέον, θα χαρούμε να φιλοξενήσουμε άρθρα και απόψεις για ευρύτερης αιχμής  θέματα που αφορούν στον ελληνισμό του Λουξεμβούργου, τη δομή του, την ενσωμάτωσή του στην εντόπια κοινωνία, στη συμμετοχή του στη χοάνη λαών και πολιτισμών που φιλοξενούνται στο Λουξεμβούργο, στις σχέσεις μας με τις άλλες κοινότητες αλλοδαπών αλλά και προβλέψεις και απόψεις για το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μας.

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, στις 19:00, στην αίθουσα του σχολείου ελληνικής γλώσσας (3 rue Pulvermuhl) θα χαρούμε πολύ να τα πούμε κι από κοντά για να οργανώσουμε καλύτερα την προετοιμασία του τεύχους.

Η προθεσμία συγκέντρωσης της ύλης είναι μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2009.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Η συντακτική/συντονιστική επιτροπή.
fainomeno@ekl.lu

Τον Ιούνιο του 2009 συμπληρώνονται 30 χρόνια από τις πρώτες ευρωεκλογές. Οι πολίτες των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ψηφίσουν για να εκλέξουν τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η ώρα της κάλπης είναι κορυφαία πολιτική πράξη για κάθε ενεργό πολίτη και ακόμη και οι επιλογές του λευκού ή του άκυρου πρέπει να εκφράζουν πολιτικές θέσεις και απόψεις που έχουν δημιουργηθεί μετά από σκέψη και ζύμωση στο μυαλό του κάθε ψηφοφόρου. Κανονικά, οι εκλογές αυτές έπρεπε να αποτελούν τη μεγαλύτερη γιορτή δημοκρατικής έκφρασης στην Ευρώπη. Ωστόσο, τα μέχρι σήμερα ποσοστά συμμετοχής δεν φαίνεται να συμφωνούν με αυτήν την άποψη.

• Γιατί ο κόσμος δείχνει να στέκει απαθής, αδιάφορος μπροστά σε αυτή την τόσο σημαντική εκλογική διαδικασία;
• Τελικά, η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης έχει τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ή απλώς τη σιωπηρή ανοχή τους;

Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει, πλέον, αρκετές και σημαντικές αρμοδιότητες ώστε να μπορεί να επηρεάζει την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολίτες δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις εθνικές εκλογές παρόλο που οι εθνικές κυβερνήσεις συλλειτουργούν στο πλαίσιο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

• Πόσο ενημερωμένοι είναι τελικά οι πολίτες για τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Η οικονομική κρίση, που στιγματίζει τον αιώνα μας, ταλαιπωρεί την παγκόσμια οικονομία και είναι πλέον εμφανής σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ο φόβος της επερχόμενης κρίσης αντικαταστάθηκε από τη βεβαιότητα της οικονομικής ύφεσης, ενώ συγκεκριμένες απόψεις και πολιτικές λειτουργίας της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς έχουν δεχθεί σοβαρά πλήγματα. Συντονισμένες ή μεμονωμένες κρατικές παρεμβάσεις ήταν μέχρι στιγμής το μόνο ικανό φάρμακο για να αντιμετωπίσει τις μεγάλες οικονομικές απώλειες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς όμως να γιατρέψει της βαθιές πληγές της πραγματικής οικονομίας. Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο, υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς στρέφουν τις ελπίδες τους στον κρατικό παρεμβατισμό και προστατευτισμό για την έξοδο από την κρίση. Με την ύφεση να επιδεινώνεται, την ανεργία να καλπάζει και την κοινωνία να βράζει, έτοιμη να εκραγεί με την πρώτη αφορμή, οι ηγέτες της Ε.Ε. περιφέρονται από σύνοδο σε σύνοδο, προσπαθώντας πίσω από γενικόλογες φράσεις να κρύψουν την αδυναμία να χαράξουν μια κοινή πολιτική.
Είναι χαρακτηριστικό, ωστόσο, ότι στο άρθρο Ι-3 της προτεινόμενης συνθήκης για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα αναφερόταν ότι η Ένωση παρέχει στους πολίτες της χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς εσωτερικά σύνορα, και εσωτερική αγορά όπου ο ανταγωνισμός είναι ελεύθερος και ανόθευτος, ενώ γινόταν ξεκάθαρο ότι η Ένωση εργάζεται για τη βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και την σταθερότητα των τιμών, την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία και σύμφωνα με την αρχή της ανοιχτής οικονομίας της αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό (άρθρο ΙΙΙ-177).

• Είναι ακόμη αυτά τα οράματα των πολιτών και των πολιτικών για την Ευρωπαϊκή Ένωση;
• Πόσο ικανοποιημένοι ή δυσαρεστημένοι είναι οι πολίτες από την μέχρι τώρα πορεία της;
• Μήπως θα πρέπει να ξανατεθούν επί τάπητος καίρια θέματα για τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τους επιδιωκόμενους στόχους της;

Στο μέσο μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης θα ήταν αναμενόμενο οι πολίτες να μην ιδιωτεύουν και να συμμετέχουν σε ζυμώσεις και αντίστοιχες συζητήσεις αλλά κάτι τέτοιο, μέχρι τώρα, δεν φαίνεται να έχει συμβεί. Οι όποιες αντιδράσεις του κόσμου, με διαδηλώσεις, απεργίες και κινητοποιήσεις, δείχνουν την, εγχώρια κάθε φορά, αγωνία του και την απόγνωση του, μάλλον όμως για τη διατήρηση της αγοραστικής του δύναμης. Αντίθετα, η πλειοψηφία δείχνει να παρακολουθεί τους έντονους κλυδωνισμούς του διεθνούς “μετακαπιταλιστικού” τραπεζικού συστήματος και την γενικότερη οικονομική κρίση περιμένοντας από τις εθνικές κυβερνήσεις ή τους διεθνείς οργανισμούς, ως “από μηχανής θεούς”, να λύσουν τους “κόμπους που φτάσανε στο χτένι”.
Επιπλέον, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους, γνωστά και από άλλες αντίστοιχες περιόδους της ιστορίας, εθνικιστικά φαινόμενα είτε με την αδυναμία έκφρασης συντονισμένης πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είτε με τη μορφή λαϊκίστικου εθνικισμού και προστατευτισμού σε εθνικό/κρατικό πλαίσιο.

• Έχουμε αποδεχθεί τελικά ότι το πρόβλημα είναι “τεχνικό” και απαιτεί λύσεις από ειδικούς ή αφορά τη ζωή όλων των ανθρώπων και άρα την ενεργό συμμετοχή όλων μας για την επίλυσή του;
• Υπάρχει τελικά σχέδιο για να βγει Ευρώπη από τη σημερινή κρίση; Αν ναι, πόσο ενημερωμένοι είναι οι πολίτες για το σχέδιο αυτό, ώστε να μπορέσουν να το εγκρίνουν ή να το απορρίψουν μέσα από την επερχόμενη εκλογική διαδικασία;
• Οι εκπρόσωποι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι εθνικοί εκπρόσωποι που ενδιαφέρονται για τα εθνικά συμφέροντα ή λειτουργοί της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης;

Η προτεινόμενη συνθήκη για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα προέβλεπε την καθιέρωση της ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η διαδικασία προβολής και προώθησης των στοιχείων που ενώνουν τους Ευρωπαίους πολίτες και ο ταυτόχρονος σεβασμός των διαφορών δείχνουν να είναι στόχοι αντικρουόμενοι.

• Πόσο σημαντική είναι η εθνική ταυτότητα των πολιτών στο πλαίσιο της ενωμένης Ευρώπης και πόσο επηρεάζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση από τις διαφορετικές εθνικές ταυτότητες των πολιτών της;
• Πόσο απαραίτητη είναι η καθιέρωση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας για την επίτευξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης;
• Η σημερινή δυτικο-ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι ισχυρή για να συνεχίσει να «κατευθύνει» και να «υποστηρίζει» τη Σύγκλιση;

Πολλά ακόμη ερωτήματα μπορούν να τεθούν σχετικά με τις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά φυσικά δεν είναι στόχος μας να τα καλύψουμε σε αυτό το κείμενο. Ο διάλογος για την “Ιδανική Πολιτεία” μπορεί να ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια αλλά το ερώτημα παραμένει διαρκές και πάντα επίκαιρο.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, φιλοδοξούμε το 19ο τεύχος του περιοδικού να φιλοξενήσει τους προβληματισμούς και τις απόψεις των Ελλήνων του Λουξεμβούργου γύρω από αυτά τα τόσο σημαντικά θέματα. Είστε πολλοί αυτοί που έχετε και τη γνώση και την εμπειρία σχετικά με τη λειτουργία της ΕΕ και τις δομές της και ελπίζουμε ότι θα ανταποκριθείτε σε αυτό το κάλεσμα.

Δεδομένου του περιοριστικά συγκεκριμένου χώρου του περιοδικού, σας παρακαλούμε τα άρθρα σας να μην ξεπερνούν τις 1500 λέξεις (δισέλιδο) ή τις 700 λέξεις (μονοσέλιδο) και τα περιμένουμε το αργότερο μέχρι το τέλος Απριλίου.

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή του περιοδικού,
Λ. Ίκκου, Μ. Keiser-Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος.

Το 17ο τεύχος του Φαινόμενου του Λουξεμβούργου έχει ήδη κυκλοφορήσει και ελπίζουμε  ότι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας. Ωστόσο, η προετοιμασία του 18ου τεύχους έχει ήδη αρχίσει.

Σύμφωνα με τις ιδέες και τις προτάσεις που κατατέθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο στη συνάντησή μας, το επόμενο τεύχος θα προσπαθήσει να αγγίξει το μεγάλο κοινωνικό, οικονομικό, επιστημονικό αλλά και πολιτικό θέμα των νέων τεχνολογιών και της χρήσης τους.

Υπολογιστές, διαδίκτυο, διαδραστική τηλεόραση, έξυπνες μικροσυσκευές έχουν ήδη γίνει μέρος της ζωής μας. Τα σπίτια μας έχουν γεμίσει καλώδια ή/και ασύρματες συσκευές των οποίων τις δυνατότητες δεν προλαβαίνουμε να μάθουμε πριν τις αντικαταστήσουμε με νεώτερες, μικρότερες και πιο δυναμικές εκδόσεις. Μερικά σπίτια ίσως να χρειάζονται μια ακόμη βιβλιοθήκη αποκλειστικά για τα εγχειρίδια χρήσης των συσκευών τους.

Υποτίθεται ότι όλες αυτές οι συσκευές έρχονται για να μας διευκολύνουν και να μας απλουστεύουν τη ζωή, δίνοντας μας περισσότερο ελεύθερο χρόνο για προσωπική απόλαυση.

• Είναι όντως έτσι;
• Ποια είναι η προσωπική μας εμπειρία;
• Πόσο έτοιμοι και ενημερωμένοι είμαστε για να διαχειριστούμε αυτά τα τεχνολογικά θαύματα προς όφελος μας;

Τα παιδιά σήμερα έχουν μια τρομερή εξοικείωση με όλες τις νέες τεχνολογίες. Πολλές φορές όμως, παραγνωρίζεται η επιρροή αυτών των τεχνολογιών στη διαμόρφωση των χαρακτήρων τους. Τα παιδιά σήμερα διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους μέσα από τους υπολογιστές και την τηλεόραση, επικοινωνούν μέσω κρυπτογραφικών ηλεκτρονικών μηνυμάτων, έχουν αντικαταστήσει την αλάνα με τα ηλεκτρονικά διαδικτυακά παιχνίδια και το λεύκωμα με τα ηλεκτρονικά μπλογκς.

• Πόσο αρμονικά αντιμετωπίζουμε αυτή τους τη συμβίωση με τις νέες τεχνολογίες ή μήπως είναι κι αυτός ένας ακόμη λόγος διεύρυνσης του περίφημου χάσματος των γενεών;
• Γνωρίζουμε τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από όλα αυτά;

Η μετεξέλιξη των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών βασίζεται στην αλματώδη τεχνολογική πρόοδο. Οι ανάγκες των σύγχρονων κοινωνικών ομάδων συνεχώς μεταβάλλονται. Η “παραδοσιακή δομή” της κοινωνίας, όπως περιγράφεται μέχρι σήμερα, κλυδωνίζεται. Μέσα σε αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο πλαίσιο θα θέλαμε να θέσουμε μερικά ερωτήματα αναφορικά με το διαγραφόμενο μέλλον της κοινωνίας γενικότερα αλλά και της δικής μας κοινότητας ειδικότερα, ως ερεθίσματα ευρύτερου προβληματισμού που θα θέλαμε να αναπτυχθεί μέσα από τις σελίδες του περιοδικού.

• Η κοινωνική συνοχή επηρεάζεται από την τεχνολογική πρόοδο;
• Έχουν ακόμη μέλλον κοινωνικές συλλογικότητες όπως οι κοινότητες και οι εθνικού χαρακτήρα οργανώσεις μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο και ομογενοποιημένο διεθνιστικό περιβάλλον και κάτω από ποιες προϋποθέσεις και με ποιούς σκοπούς θα μπορούσαν να συνεχίσουν να υφίστανται;
• Πόσο σημαντική είναι η διατήρηση της εθνικής ταυτότητας σε αυτό το περιβάλλον; Ποια εθνική ταυτότητα θέλουμε να διατηρήσουμε; Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογική πρόοδο για τους σκοπούς αυτούς;

 Θα χαρούμε να φιλοξενήσουμε τις απόψεις μικρών και μεγάλων για τα θέματα αυτά.

Η ύλη για το επόμενο τεύχος θα πρέπει να έχει συγκεντρωθεί το αργότερο μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2009. Σας παρακαλούμε τα άρθρα σας να μην ξεπερνούν τις 1400 λέξεις (δισέλιδο) ή τις 700 λέξεις (μονοσέλιδο).

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Η συντακτική/συντονιστική επιτροπή,

Λ. Ίκκου, Μ. Keiser-Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος

Email: fainomeno@ekl.lu

Φίλες και φίλοι,

Καταρχήν, θέλουμε να ευχαριστήσουμε το Δ.Σ. της Κοινότητας για την εμπιστοσύνη που μας έδειξε, αναθέτοντάς μας την ευθύνη σύνταξης του περιοδικού. Με το 17ο τεύχος, που θα κυκλοφορήσει στις αρχές Δεκεμβρίου, το Φαινόμενο του Λουξεμβούργου θα έχει συμπληρώσει  έξι χρόνια ζωής. Ελπίζουμε να φανούμε αντάξιοι συνεχιστές των προσπαθειών όλων αυτών που κόπιασαν πριν από εμάς για το περιοδικό.

Επιλέξαμε το επόμενο τεύχος του περιοδικού να έχει χρώμα “οικολογικό”. Η προστασία του περιβάλλοντος έχει τύχει πολλής και ποικίλης φιλολογίας αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτή έχει μετουσιωθεί σε πράξη. Δεν φιλοδοξούμε να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό, το θέμα όμως παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ.

Λέξεις που ακούμε συχνά: ανακύκλωση, οικονομία στη χρήση των φυσικών πόρων, βιοδιασπώμενα προϊόντα, οικονομική οδήγηση, καταναλωτική συνείδηση, εναλλακτικές πηγές ενέργειας, βιοκαύσιμα.

• Τι από όλα αυτά κάνουμε;
• Τι γνωρίζουμε για τις δυνατότητες που παρέχονται από τους Δήμους κατοικίας μας και τους χώρους της δουλειάς μας;
• Δίνουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας;
• Σκεφτόμαστε οικολογικά πριν πάρουμε κάποιο προϊόν από το ράφι του πολυκαταστήματος ή πριν παραγγείλουμε το νέο μας αυτοκίνητο;
• Οι προσπάθειες που γίνονται είναι αρκετές ή μήπως τελικά ο καταναλωτισμός φόρεσε “οικολογικό” μανδύα για να παραμείνει ελκυστικός;
• Υπάρχουν άλλοι τρόποι για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση, πέρα από αυτούς που έχουν προταθεί μέχρι τώρα;

Παράλληλα, θα θέλαμε να συμπληρώσουμε αυτό το τεύχος με δύο αφιερώματα. Ένα αφιέρωμα για την επέτειο του Πολυτεχνείου κι ένα αφιέρωμα για τον διαπολιτισμικό διάλογο στην Ευρώπη, μιας και το 2008 έχει ανακηρυχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου.

• Τι απέμεινε από τη νεανική ορμή του Νοέμβρη του 73, 35 χρόνια μετά;
• Ευρωσκεπτικισμός, ξενοφοβία, ρατσισμός, στροφές των κοινωνιών προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Τελικά, υπάρχει δυνατότητα για διαπολιτισμικό διάλογο στην Ευρώπη του σήμερα; Ποια είναι η εμπειρία των Ελλήνων στο Λουξεμβούργο;

Περιμένουμε με ανυπομονησία τα άρθρα σας και τις απόψεις σας μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, στη διεύθυνση fainomeno@ekl.lu

Η συντακτική / συντονιστική επιτροπή

(Ε. Ίκκου, Μ. Ντόζη, Α. Ουσταμπασίδου, Κ. Παπαχρήστος)

ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ

Αγαπητοί αναγνώστες,

το 16ο τεύχος του Φαινομένου μπαίνει στα σκαριά.

Είναι το τελευταίο τεύχος που θα βγει από την παρούσα συντακτική επιτροπή. Είπαμε λοιπόν να κλείσουμε τη θητεία μας με κάτι σοβαρό, όπως αρμόζει σε κάθε κλείσιμο ενός κύκλου ζωής.

Αποφασίσαμε το κεντρικό θέμα και το μεγαλύτερο, όσο γίνεται, μέρος της ύλης του περιοδικού να κινηθεί πάνω στο γνωστό σύνθημα του Μάη του ΄68: ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ ΘΑ ΣΑΣ ΘΑΨΕΙ!

Ένα γέλιο απελευθερωτικό που θα προκύψει από τη σάτιρα όλων των θεσμών κι όλων των καταστάσεων που με τον παραλογισμό τους και με τη βία τους απομυζούν την ανθρωπιά μας και μας μετατρέπουν σε νεκροζώντανες μηχανές.

Σαρκασμός αλλά και αυτοσαρκασμός που θα υπονομεύει και θα κάνει φανερή την υποκρισία των συμβάσεων που διέπουν τις κοινωνικές και προσωπικές μας σχέσεις.

Στο στόχαστρο, λοιπόν, τα πάντα: από τα νοήματα και τις αξίες που μας έχουν εμφυτέψει (και εμφυτεύουμε κι εμείς με τη σειρά μας) μέχρι τις συμπληγάδες της οικογένειας, της παιδείας, της εργασίας, της πολιτικής, των εθνικισμών και των φενακισμών κάθε είδους.

Θα παρακαλέσουμε τους αγαπητούς αναγνώστες, αυτή τη φορά τουλάχιστον, το μαστίγωμα και το αυτομαστίγωμα να διεξαχθεί σε κόσμια πλαίσια έτσι ώστε να μην καταλήξουμε σ΄ένα όργιο σαδομαζοχιστικών φαινομένων.

Περιμένουμε τα κείμενα σας μέχρι τις 20/05/2008.

Mέτρον άριστον, Κυρίες και Κύριοι!

Η Συντακτική Επιτροπή

Λουξεμβούργο, 07/04/2008