Το σημείωμα της σύνταξης

Φίλες και φίλοι,

Στο τεύχος αυτό θελήσαμε να πάρουμε απαντήσεις για ερωτήματα της καθημερινότητάς μας. Στην πορεία συγκέντρωσης της ύλης διαπιστώσαμε ότι τελικά είναι πολύ δύσκολο να καταγραφεί αυτή η απλή καθημερινότητα. Τι να επιλέξεις και τι να θεωρήσεις άξιο καταγραφής χωρίς να θεωρηθείς «μουντός»; Μήπως, λίγο-πολύ, οι επιλογές όλων μας θεωρούμε ότι είναι τυποποιημένες και ενδόμυχα πιστεύουμε ότι δεν έχουμε τίποτα διαφορετικό να καταθέσουμε; Ειλικρινά, δεν περιμέναμε να είναι έτσι και, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε στη συγκέντρωση της ύλης, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι στον καμβά της ζωής μας στο Λουξεμβούργο δεν υπάρχει μόνο ένα χρώμα…

Ας πάψουμε να αναρωτιόμαστε συνεχώς «ποιος τη ζωή μας κυνηγά» και να νομίζουμε ότι γύρω μας «ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά». Όλοι μας μπορούμε να «δούμε» τη ζωή μας πιο κεφάτη, πιο δημιουργική, πιο «ζωντανή». Διάολε, όσες κρίσεις κι αν μας φορτώσουν, όσες απαγορεύσεις κι αν μας επιβάλλουν, όσες αντιξοότητες κι αν μας προκύψουν, κανείς δεν θα μπορέσει να μας σταματήσει να ονειρευόμαστε. Υπάρχουν αρκετοί ανάμεσά μας που καταφέρνουν και πραγματοποιούν τα όνειρά τους, αναζωογονώντας  την ελπίδα και δίνοντας κουράγιο σε αυτούς που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο ή σε όσους νομίζουν πως «μες στον κόσμο είν’ αργά». Ας μην απογοητευόμαστε λοιπόν και ας συνεχίσουμε να κάνουμε όνειρα για τη ζωή μας χωρίς φόβο και άγχος. Είναι "αφορολόγητα" τα όνειρα –αλλά ας μη δίνουμε και ιδέες, τέτοιες εποχές…

Για πολλούς, το κλασικό τρίπτυχο δουλειά – σπίτι – τηλεόραση είναι μια φυλακή. Ακόμη κι αν νιώθουμε «σαν ψάρι που το 'χουν πιάσει μες στα δίχτυα», η απόδραση δεν είναι αδύνατη! Υπάρχουν τόσες πολλές εναλλακτικές μορφές, ψυχαγωγίας, άθλησης, εθελοντικής προσφοράς, επιμόρφωσης, δημιουργίας ή ακόμη και χαλάρωσης, που θα είναι κρίμα αν δεν προσπαθήσουμε να δοκιμάσουμε να νοηματοδοτήσουμε τη ζωή μας με κάτι διαφορετικό. Να βρούμε, δηλαδή, νόημα στην επαγγελματική μας ζωή, νόημα στις προσωπικές σχέσεις μας, νόημα στη φιλία, νόημα στις ευθύνες μας, νόημα στη χαρά μας. Ας σταματήσουμε λοιπόν τη γκρίνια! Aς βρούμε τον τρόπο να αξιοποιήσουμε τη ζωή μας έτσι ώστε να γίνουμε «καλύτεροι άνθρωποι» και να μην είμαστε μόνο θεατές μιας ζωής που περνά και χάνεται…

Κλείνοντας το σημείωμά μας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά όλους τους συνεργάτες του περιοδικού που αφιερώνουν μέρος του ελεύθερου χρόνου τους για αυτή την προσπάθεια και θέλουμε να πιστεύουμε ότι, όπως κι εμείς, τη βιώνουν ως μια ακόμη απόπειρα απόδρασης από την καθημερινότητα, ως μια ακόμη συμμετοχή στην κοινή μας ζωή!

fainomeno[at] ekl.lu